Spelt

Al lang voor de spelt een hype werd, zijn wij begonnen (in 2005) met een hectare spelt te verbouwen. Het eerste jaar een Belgisch ras, daarna werden Duitse rassen gekozen. Dit heeft te maken met de zuiverheid van het speltzaaizaad. Er werd in de buurt iemand gevonden die een spelt pelmachine had, het graan werd gemalen in molen De Engel in Varsseveld en werd de eerste Slaegemeel bakkerij Ten Have benaderd : ‘Vind je het wat om brood te bakken van mijn speltmeel?’ Laat maar komen. ‘Wat is dat veur grej’, vroeg de medewerker van de bakker toen hij in de meelzaak keek. “Als dat maar goed gaat, dacht ik”.

We waren onze tijd ver vooruit. Spelt is een mooi gewas maar het heeft als nadeel dat het gepeld moet worden. Het is een voordeel dat de korrel mooi beschermd zit in een kafje.’  Een pelmachine heeft Steverink inmiddels zelf.

Het graan wordt tegenwoordig gemalen in Vragender, bij molenaar George Pijnappel van de Vier Winden. ‘Toen ik daar voor het eerst de spelt kwam brengen, vroeg de oude molenaar Frans Gunnewick ook  ‘Wat is dat veur grej? Hij pakte een hand vol speltkorrels, stopte ze in zijn mond, kauwde er flink op, en trok het spul vervolgens uit elkaar. ‘Dat kon nog wel es goed bakken’, was zijn conclusie. Tegenwoordig verbouwen we jaarlijks verschillende rassen spelt, waarbij steeds wordt gezocht naar nieuwe solide bakrassen en zuiverheid en bakkwaliteit voorop staan.